دارد در شب ماه رمضان براى معتكف نيز مانعى ندارد ، و احكام اعتكاف بسيار است و جاى بحث آن كتب فقهيه است . تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها اين دستورات و احكام و قوانينى است كه از جانب خداوند تعيين شده . « فَلا تَقْرَبُوها » گرد آن نگرديد و پيرامون آن نشويد يعنى از حدود الهى تعدى نكنيد و بر خلاف دستورات و تعليمات قرآنى عمل ننمائيد . كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ اينچنين خداوند بيان مىكند و واضح مينمايد آيات قرآنى را و بيان احكام و ادله حرام و حلال را واضح مينمايد ، و شما اگر به آن حدود و قوانين الهى عمل نمائيد و مخالفت نورزيد شايد متقى و پرهيزكار گرديد . لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ چنانچه در تفسير جزء اول سوره بقره گفته شد ، لعل ، چون بمعنى اميد اميدوارى نسبت بمقام قدس الهى روا نيست اين است كه در هر جا از كلام اللَّه باشد بايستى بعبد برگردد پس بنا بر اين معنى جمله چنين مىشود كه كسانى كه بحدود و احكام و قوانين الهى از واجبات و مستحبات عمل مىكنند و از محرّمات و منهيّات اجتناب مينمايند چنين موقعيت پيدا نموده‌اند كه اميدوار باشند كه متصف گردند بصفت تقوى . سؤال - كسى كه بدستورات الهى و قوانين اسلامى عمل نمايد چنين كسى داراى تقوى گرديده ديگر ، لعل كه بمعنى اميدوارى است در باره او معنايى و موقعيتى ندارد پاسخ - آرى ، لعل ، را در جايى آرند كه مطلوب ممكن الحصول باشد و نسبت به چيزى كه حاصل شده ديگر آوردن لعل موقعيت ندارد لكن چنانچه مكرر گفته شده تقوى يك ملكه نفسانى و يك فضيلت روحانى است كه در جان و روان انسانى پديد مىگردد و آن صفت است نه عمل لكن تحقق و حصول آن منوط باعمال و اخلاقيات